Bohar
Desconar, hartar, peguejar,
Dançar, cantar, dinc a càder de fatiga
La gentilhessa, l’umor e la toleréncia
Las diferéncias
Vestí’s en hemna quan èm un òmi
Vestí’s en òmi quan èm ua hemna
Mascà’s e cambiar de votz
Denonciar l’injustícia, los mèstes deu monde
Har tentar los pisha-vinagre, los de qui cau
Desbotoà’s, arrebendí’s
Deishar har la soa fantesia

Mascà’s

Cambiar d’aparéncia fisica tà non pas estar coneishut : la masca que i participa.

Qu’ei tan mei aisit darrèr ua masca, de desbotoà’s, d’assadorar las soas hamis, de’s har plaser en contrapassar rasonablament las retiengudas e los interdits qui’ns hèn cagar, qui « poireishen » la vita…

Quin ?

Sovent lo monde que’s pausan questions : « En qué e’ns podem desguisar ?»
Lo desguisament qu’ei deus importants : que pòden simplament préner plaser dab un costume pr’amor qu’ei beròi, pr’amor qu’ei originau, pr’amor qu’ei hèit de tot e d’arren mes sustot pr’amor qu’avem pres plaser a’u har…

Jòcs de ròtle

Mei enqüèra dens l’esperit deu carnaval, entratz dens la pèth deu vòste personatge o dens l’encastre d’un jòc de ròtle enter amics e que’n poderatz tirar ua satisfaccion de las granas.

Hèsta populara

Qué de miélher peu morau qu’ua hèsta populara vertadèra ? Ua hèsta a gratis, ubèrta, qui v’aspira e qui’vs transfòrma en actor, aus antipòdes d’aqueras qui v’embarran en consomator passiu. Ua hèsta eminentament pagana qui permet de desbrombar la vita vitanta en tot cambià-ve la vita pendent quauquas òras.
Carnaval, qu’ei ua bohada d’aire pur dens un monde dens lo quau e sufocam, un monde de mei en mei aseptisat e violent. Carnaval qu’ei l’antidòta a tota las penas. Pendent quauques dias, que ns’auhereish l’ilusion de la libertat totau, deu bonaür de víver shens l’obligacion constenta de pensar au perqué deus nostes hèits e gèstes.

Lo Carnaval Biarnés, la grana hèsta de l’ivèrn, putza la soa modernitat e lo son dinamisme dens lo son ancratge culturau e pertòca uei ua region sancèra e quitament au delà.